|
Po zakończonej kontroli, wykonanej przez osobę uprawnioną lub po wykonaniu przeglądu roboczego przez właściciela budynku, zostaje utworzony protokół w formie papierowej. Jako dokumentację stanu technicznego budynku jednorodzinnego, podpisaną kopię protokołu przez uprawnionego i protokół sporządzony samodzielnie przez właściciela należy zachować w domowym archiwum. Protokoły mogą być dowodem, gdyby doszło do spornego zdarzenia. Także protokół sporządzony przez właściciela budynku może mieć znaczenie (piszę te słowa na podstawie mojej 30 letniej praktyki jako biegłego sądowego w zakresie konstrukcyjno-budowlanym); okazany w sądzie protokół roboczy potwierdzi działania właściciela zmierzające do poprawy bezpieczeństwa i zachowania właściwego stanu technicznego budynku jednorodzinnego. W oknach „Zalecenia i roboty do wykonania" należy przepisać z protokołów nazwy skontrolowanych elementów, zalecenia i zakresy robót do wykonania z podziałem na konserwację, naprawę bieżącą i naprawę główną. Proszę zauważyć, że numeracja w oknach „Zalecenia i roboty do wykonania", koresponduje z systematyką użytą w protokołach, które są dostępne w programie GITO w formacie PDF. Jeżeli na przykład w oknie „kontroli pięcioletniej w zakresie konstrukcyjno-budowlanym" jest pozycja nr 6a: „Pokrycia dachowe, obróbki blacharskie, rynny, rury spustowe, włazy na dach, drabiny" - to znaczy, że taki sam numer akapitu, o tej samej treści, znajduje się w protokole pokontrolnym, sporządzonym przez osobę uprawnioną, która dokonała kontroli. Podobnie, jeśli w oknie „przeglądu roboczego instalacji, centralnego ogrzewania, wody i kanalizacji" jest na samym początku punkt nr 6: „Stan techniczny instalacji centralnego ogrzewania, liczba i rodzaj awarii", to pozycja o takim samym numerze i treści znajduje się w protokole roboczym, który wykonał właściciel budynku. Ta zasada zapisu jest jednoznaczna i ułatwia identyfikację danych z protokołów sporządzonych przez osoby uprawnione i właściciela. Gdy w skontrolowanym zakresie, występują roboty dotyczące wielu elementów, a dodatkowo pilność robót jest różna dla tych poszczególnych elementów - to wówczas opis tych robót należy połączyć w jednym polu tekstowym i wybrać roboty remontowe o największym priorytecie dla wszystkich elementów połączonego opisu. Jako ilustrację powyższego przypadku można podać protokół kontroli estetyki budynku jednorodzinnego. W punkcie 7 tego protokołu należy opisać wygląd zewnętrzny budynku jednorodzinnego i jego otoczenia. W podpunktach podany jest zasięg oceny: elewacje, stan faktury poszczególnych elementów budynku, elementy kompozycyjne, urządzenia zabawowe i rekreacyjne, parkingi, stanowiska postojowe, wejścia do budynku. Jeżeli dla każdej pozycji są zalecenia wykonania robót, to należy wpisać wszystkie roboty do wykonania razem, a pierwszeństwo dać robotom o największej wadze, na przykład naprawie bieżącej (która jest ważniejsza od robót konserwacyjnych). Opisana sytuacja w rzeczywistości występuje bardzo rzadko. Dla każdego roku, w każdym zakresie technicznym, można wpisać dane z dwu oddzielnych protokółów. Powiedzmy to jeszcze raz innymi słowy: dla każdego przeglądu roboczego i dla każdej kontroli wykonywanej przez uprawnionego przewidziano w programie GITO możliwość wykonania dwóch protokołów w roku, nawet dla kontroli dopuszczalnych w cyklach pięcioletnich (stan konstrukcyjno-budowlany, estetyka budynku i jego otoczenia, instalacje elektryczne i piorunochronne). Artykuł 62 Prawa budowlanego mówi: „Obiekty budowlane powinny być w czasie ich użytkowania poddawane przez właściciela lub zarządcę kontroli okresowej, co najmniej raz na 5 lat, polegającej na sprawdzeniu stanu technicznego i przydatności do użytkowania obiektu budowlanego, estetyki obiektu budowlanego oraz jego otoczenia; kontrolą tą powinno być objęte również badanie instalacji elektrycznej i piorunochronnej" - czyli można wykonać kontrole częściej, aniżeli co 5 lat. Podobna zasada dotyczy kontroli wykonywanych corocznie. Autor programu, po uzyskaniu uprawnień do kontroli w roku 1980 w zakresach konstrukcyjno-budowlanym, estetyki budynku, przewodów dymowych, spalinowych i wentylacyjnych, wykonał od tego czasu kilkaset kontroli i spotkał się tylko raz z sytuacją, w której kontrole, dla których przewidziano cykl pięcioletni, były wykonywane każdego roku. Sam, jako właściciel budynku jednorodzinnego, wykonuje kontrole pięcioletnie co 5 lat. ![]() Okno „Zalecenia i roboty do wykonania" podzielone jest na panele: dostęp do paneli oznaczony jest wielobarwnym kółkiem przypominającym parasol z czaną strzałką. Naciśnięcie na nazwę panelu prowadzi do części okna odpowiadającej fragmentowi przepisywanemu z protokołu pokontrolnego. W miejscu oznaczonym zielonym kółkiem z plusem należy wpisać datę zakończenia kontroli lub przeglądu, zgodnie z formatem podpowiadanym w opisie, czyli: rok, kropka, miesiąc liczbowo - dla pierwszych 9 miesięcy cyfrę należy poprzedzić zerem, kropka, dzień - także należy pierwsze dni miesiąca poprzedzać zerem.. Ważne jest dochowanie takiego formatu zapisu daty. Podział robót na: roboty konserwacyjne, naprawę bieżącą, naprawę główną jest zgodny z zapisem rozporządzenia w sprawie warunków technicznych użytkowania budynków mieszkalnych. Kółko w tonacji niebieskiej wskazuje opcje wyboru robót do wykonania z podziałem na konserwację, naprawę bieżącą i naprawę główną Po wykonaniu zaleconych robót remontowych należy otworzyć adekwatny formularz i we właściwym miejscu zaznaczyć pole „roboty zostały wykonane" (miejsce oznaczenia wskazuje czarna strzałka z ikoną dokumentu). To ważne, aby pamiętać o tej czynności i po wykonaniu robót remontowych uzupełniać dane. Informacje zapisane w oknach „Zalecenia i roboty do wykonania" są także podstawą do tworzenia planów robót remontowych. Prawidłowa i staranna obsługa programu GITO pomaga w utrzymaniu właściwego stanu technicznego budynku jednorodzinnego i - dzięki temu - poprawia bezpieczeństwo jego mieszkańców. W każdym oknie „Zalecenia i roboty do wykonania" są takie same przyciski o znaczeniu: „Zamknij" - powoduje zamknięcie okna. Jeżeli wcześniej został utworzony nowy formularz pokontrolny (przyciskiem „Nowy") i jego dane zostały zapisane w bazie, to program przed zamknięcie przypomni o konieczności zapisywania danych. Takie samo przypomnienie nastąpi, gdy dane zostaną wcześniej otwarte (przyciskiem „Otwórz"). Nie pojawi się ostrzeżenie, gdy nowy formularz pokontrolny został utworzony i jego dane nie zostały jeszcze zapisane w bazie, nawet wtedy, gdy wprowadzone już informacje do pól tekstowych. „Nowy" - jest używany do utworzenia nowego formularza pokontrolnego; można to polecenie także zastosować do usunięcia wpisanej treści ze wszystkich pól tekstowych z każdego panelu otwartego okna. Podobnie działa przycisk „Usuń", za pomocą którego da się usunąć treść, ale tylko z jednego, bieżąco otwartego panelu. Przed utworzeniem nowego formularza, pojawia się ostrzeżenie, gdy wcześniej już utworzono (i zapisano dane innego formularza) lub otwarto formularz. Zawartość wszystkich pól tekstowych będzie wyczyszczona, a przyciski opcji ustawione w położenia standardowe. „Otwórz" - jak wskazuje nazwa, otwiera dane pokontrolne z wybranego roku. W pojawiającym się okienku dialogowym można wybrać rok i numer kontroli lub przeglądu roboczego - pierwsza(y) lub druga(i). Przypomnienie o konieczności zapisywania danych także dotyczy polecenia „Otwórz". Gdy wprowadzamy dane z formularza, który wcześniej został zapisany w bazie (użyliśmy wcześniej przycisku „Nowy" lub „Otwórz") a później został zmieniony rok w dacie zakończenia kontroli (pierwsze pole tekstowe formularza), to zostanie utworzony nowy rekord w bazie, bo informacje pokontrolne dotyczą już innego roku kontroli. Poprzedni rekord wciąż istnieje; jeżeli jest już niepotrzebny (bo na przykład zawiera błędne dane), należy ponownie otworzyć ten sam formularz i usunąć go (przyciskiem „Usuń"). „Zapisz" - wprowadza wpisane dane i zaznaczone opcje z pól do bazy. „Usuń" - polecenie, które należy wykonywać ostrożnie. Po wybraniu polecenia, pojawi się okienko dialogowe z zapytaniem: „Czy usunąć dane z pól bieżącego panelu, czy usunąć cały rekord?". Jeśli wybierzemy pierwszą opcję, to dane z pól, ale tylko otwartego panelu, będą wyczyszczone; liczby wpisane do pola „data zakończenie kontroli" nie są usuwane. Gdy wybierzemy opcję „usuń cały rekord", informacje o zaleceniach z kontroli z wybranego wcześniej roku będą całkowicie usunięte z systemu bazowego - dlatego należy zachować ostrożność. Nie będzie możliwe ponowne otwarcie tych samych danych pokontrolnych z wybranego wcześniej roku. Jedyną drogą ich odtworzenia jest ponowne wpisanie do systemu bazowego. „Pomoc" - przywołuje bieżący tekst pomocy - jak we wszystkich pozostałych oknach programu GITO. Skróty z klawiatury dla poleceń z okna „Zalecenia i roboty do wykonania": ESC - „Zamknij". Ctrl + N - „Nowy", Ctrl + O - „Otwórz", Ctrl + S - „Zapisz", Ctrl + U - „Usuń", Ctrl + M - „Pomoc". Dane zbierane z okien „Zalecenia i roboty do wykonania" są zapisywane w kartotekowej bazie danych. Zainteresowani tą tematyką Użytkownicy programu GITO mogą przeczytać więcej po kliknięciu na bieżące przejście hipertekstowe. |