Utworzony plan robót remontowych jest zapisywany w podkatalogu danych programowych o nazwie - jak nazwa programu - „Gito". Cała ścieżka dostępu do pliku jest pokazana w okienku dialogowym kończącym operację. Plan robót remontowych jest zapisywany w formacie pliku z końcówką RTF (reach text format). To bardzo wygodny format, który sprawdził się w moim poprzednim programie, przeznaczonym dla techników i inżynierów budownictwa: PRZEGLĄD (więcej informacji: www.lokus.com.pl). Rich Text Format (RTF) jest formatem pliku umożliwiającym wymianę danych tekstowych pomiędzy różnymi programami do edycji tekstu. Pliki RTF można rozpoznać po ich rozszerzeniu . rtf i większość edytorów tekstu może je otworzyć. Pliki RTF, które są - jak już powiedziano - plikami tekstowymi, zawierają zarówno informacje formatujące (określające wygląd i rozmieszczenie tekstu na stronie ), jak i rzeczywisty tekst dokumentu.
Tekst planu robót remontowych zostaje, po utworzeniu, wstępnie sformatowany. Tytuł dokumentu - „Plan robót remontowych" jest zapisywany czcionką Tahoma 16, dane dotyczące daty utworzenia planu, lokalizacji budynku, nazwisko i imię właściciela - czcionką Tahoma 12, treść dokumentu - Verdana 11. Zastosowana jest tu zasada z typografii, że tytuły i nagłówki powinny być pisane węższą czcionką, aniżeli czcionka treści.
Użytkownik programu GITO sam może dalej zmieniać wygląd dokumentu: wielkość i krój czcionek, zastosować pogrubienia lub podkreślenia niektórych fragmentów; słowem: dopasować dokument do własnej estetyki lub potrzeb. Bardzo łatwo można przekonwertować RTF na format PDF. Na przykład program Acrobat i większość współczesnych edytorów tekstu automatycznie przeprowadza konwersję. Przekształcenie można także zrealizować przy pomocy licznych programów typu open source, freeware lub online.
Układ tworzonych planów koresponduje z kolejnością ułożenia formularzy w oknie przywoływanym komendą „Formularze" i w oknie zaleceń i robót do wykonania. W Planie robót remontowych, po części tytułowej, są pokazane wybrane kryteria tworzena planu: rodzaje kontroli lub przeglądu, wybrane stopnie pilności robót do wykonania. W takiej samej kolejności jest zapisywana także dalsza treść planu robót do wykonania; rodzaj kontroli, stopień pilności (waga), data wykonania kontroli, treść zaleconych robót do wykonania. Jeżeli dla dla danego zakresu wykonano 2 kontrole w roku, to dane z tej kontroli pokazane są niżej, a przy dacie istnieje dodatkowo napis: „Druga kontrola w tym roku".
Z podanego wyżej przykładowego planu można odczytać:datę utworzenia planu, lokalizację budynku, nazwisko i imię właściciela. Pierwszy wybrany zakres robót do wykonania to: kontrola roczna instalacji i urządzeń gazowych. Drugi wybrany zakres robót to: kontrola pięcioletnia stanu konstrukcyjno-budowlanego i przydatności do użytkowania. Określono wagi robót (zwane także stopniami pilności): naprawa bieżąca i naprawa główna. Jeżeli dla wybranego zakresu robót i stopnia pilności nie ma robót do wykonania (czerwona ikona symbolizująca zakaz wjazdu), to pod nazwami pozostaje puste pole i pojawia się niżej kolejny zestaw robót i stopień pilności (ikona wielokolorowego parasola). Tutaj występują roboty do wykonania, dlatego podana jest data kontroli, a niżej - zalecenia robót do wykonania. Dla kontroli pięcioletniej stanu konstrukcyjno-budowlanego i przydatności do użytkowania występują roboty o wadze: naprawa bieżąca, zaznacza je parasol w niebieskiej tonacji ze strzałką. Pokazałem tylko górną część utworzonego planu robót. Cały dokument liczył 3 strony formatu A4. Sformatowanie go w moim ulubionym edytorku WordPad, do wyglądu jak niżej, zajęło mi 30 sekund; korzystałem ze skrótów klawiaturowych.
